Over Len

Ik ben begin veertig en woon in het noorden van het land, vlak bij de zee. Ik ben partner en moeder. 
 

Al drie jaar leef ik met een ongeneeslijke ziekte.

Wat begon met een vreemd en onbestemd gevoel in mijn borst tijdens een gewone dag, bleek het begin van een traject dat mijn leven volledig op z’n kop zette. Onderzoeken volgden elkaar snel op en niet veel later kwam de diagnose: longkanker, met een zeldzame genmutatie.
 

In korte tijd werd ik geopereerd. Even leek het alsof het daarmee achter me lag, maar niet lang daarna bleek dat de ziekte zich had verspreid. Uitzaaiingen, op meerdere plekken in mijn lichaam. Stadium 4.
 

Sindsdien leef ik met doelgerichte therapie. Medicatie die gelukkig aanslaat en ervoor zorgt dat veel tumoren zijn verdwenen of onder controle zijn.

Ik ben behandeld, bestraald en telkens opnieuw mijn weg aan het vinden in een leven dat anders loopt dan ik ooit had gedacht.
 

Genezen kan niet, maar leven wel. En dat doe ik, intenser dan ooit. Tijd voelt niet meer vanzelfsprekend en misschien is dat wel waarom ik scherper zie wat er echt toe doet. Ik ben duidelijker geworden en bewuster van mijn grenzen.
 

Ik geniet meer, van mijn gezin, van bewegen (yoga en paardrijden), van gesprekken die ergens over gaan, van kleine momenten die vroeger ongemerkt voorbijgingen. En van de wereld zien, zo vaak en zo ver als kan.

Mijn toekomst is onzeker, maar mijn leven staat niet stil. Ik ben hier en ik leef.